Blog
 Jeroen Morssink

Jeroen Morssink

woensdag, 23 maart 2016 11:21

The Island of All Together

Island of alltogetherJe kunt bang zijn voor alle vluchtelingen, je kunt ze omarmen, je kunt ze haten, je kunt ze liefhebben, je kunt denken dat ze onze vrouwen, huizen en banen komen inpikken, je kunt ze zien als een verrijking, je kunt, kortom, van alles vinden en roepen. Maar wat vind je ervan om, voordat je iets vindt of denkt of voelt of roept, ze eerst eens te leren kennen? Raar idee? Niet voor Marieke van de Velde. Ze stapte op het vliegtuig naar Griekenland en zette daar telkens een willekeurige toerist naast een willekeurige vluchteling op een bankje. Om elkaar te ondervragen en te leren kennen. Het resultaat is een prachtige korte film van iets meer dan twintig minuten. Neem even de tijd en de rust om er naar te kijken. Je krijgt er geen spijt van want ik denk dat de beelden en woorden je raken. Je kunt de film hier bekijken. Met The Island of All Together won Marieke van der Velde de Zilveren Camera voor het beste innovatieve journalistiek project. Ook kwam er een artikel over haar film in The New York Times. Of ze het zelf in de gaten heeft, weet ik niet maar Marieke is echt iemand die meewerkt aan een nieuwe tijd, aan nieuwe verhoudingen tussen mensen. En daarom verdient ze een plaatsje op de site van NewWorldBooks. Je kunt meer van haar projecten zien als je hier klikt.

 

drpalevskyDr. Lawrence Palevsky is een bekende kinderarts in de Verenigde Staten. Hij pleit ervoor om voorzichtiger om te gaan met vaccinaties. In een interview met Dr. Mercola legt hij uit waarom. Je kunt het boeiende gesprek hieronder zien, met Nederlandse ondertiteling.

 

Voor alles wilde ik veiligheid voor de kinderen

Palevsky: Aan de universiteit werd mij geleerd dat vaccins veilig en effectief waren en dat er absoluut geen reden was om daar aan te twijfelen omdat allerlei studies dat bewezen hadden. Wat ik me realiseerde was dat ik vóór alles veiligheid voor de kinderen wilde. Niet schaden, dat is de eerste plicht van ieder arts. Maar dat was niet het uitgangspunt bij vaccinaties. Vaccins zijn niet zo veilig als we denken. Het effect van het injecteren van deze stoffen is nooit echt onderzocht bij verschillende leeftijdsgroepen onder kinderen en volwassenen. We weten niet waar de stoffen in het vaccin in het lichaam naartoe gaan. We weten niet of ze de hersenen bereiken, of ze naar de lever gaan, of ze in het lymfestelsel gaan zitten. We weten niet of ze de cellen binnengaan en daar bijvoorbeeld de mitochondria beschadigen (de energiefabriekjes in de cel) of de gliacellen vernietigen (cellen die zenuwcellen in goede conditie moeten houden).
Alles wat we weten is dat door het toedienen van IgG-antistoffen de ziekte lijkt te verdwijnen. Maar niemand beantwoordt de vraag of de nadelige effecten groter zijn dan de mogelijke voordelen. Er is gewoon niet genoeg informatie om te kunnen zeggen dat vaccins veilig zijn.

 

Niet de ander kant opkijken

Ik heb niet de andere kant opgekeken toen ik regelmatig van ouders hoorde dat alles goed ging met het kind totdat het gevaccineerd werd en er binnen dagen tot maanden heel vervelende klachten ontstonden. Aan al die ouders werd door de artsen verteld dat er geen enkel verband met het vaccin kon zijn en dat er sprake was van toeval. Artsen vinden het moeilijk om toe te geven dat vaccins schade aanrichten omdat ze daarmee toegeven dat ze misschien geen gelijk hebben met hun aanpak. Een fout toegeven is heel moeilijk voor een arts. Ik heb er zelf jaren over gedaan voor ik het durfde. Er is bij artsen geen ruimte voor twijfel. Twijfel betekent dat je tegen het medische systeem en al je collega's ingaat.

 

Artsen verliezen het vertrouwen van ouders

Maar weldenkende ouders verliezen het vertrouwen in de arts of de verpleegkundige als die alleen maar herhaalt dat vaccins veilig en effectief zijn, dat de bijwerkingen uiterst zeldzaam zijn en eigenlijk nooit ernstig, dat je als ouders onverantwoordelijk bent als je je kind niet vaccineert en dat het dan misschien wel dood gaat, en dat jij, als je niet vaccineert er verantwoordelijk voor bent dat de wel gevaccineerde kinderen besmet raken. En dat laatste zou grappig zijn als het niet om zo iets pijnlijks gaat – want als ze zo makkelijk besmet kunnen worden, waarom zijn die andere kinderen dan gevaccineerd? Artsen verliezen op deze manier het gezag, want ouders - en hun hele omgeving - zien dingen gebeuren die artsen glashard ontkennen.

 

Ouders in het geweer

Maar de ouders komen steeds meer in het geweer en dat moeten ze blijven doen. Want zij zijn degenen die thuis zijn met de kinderen en de veranderingen van dichtbij meemaken. Zij zijn het die zich verdiepen in de literatuur en die de geweldige hoeveelheid wetenschappelijke publicaties lezen waaruit blijkt dat vaccins niet zo veilig en effectief zijn als we dachten.
Ik werk nu nog twee dagen per week in de praktijk en gemiddeld zie ik één keer per dag ouders die ervan overtuigd zijn dat hun kinderen vaccinatieschade hebben opgelopen.

 

Wat te doen?

Als ouders me vervolgens vragen wat ze kunnen doen om de schade te herstellen is mijn eerste antwoord: 'Ik weet het niet'. We weten simpelweg veel te weinig over hoe de schade precies ontstaat. Maar vervolgens overleg ik met ze hoe we verdere toevoer van schadelijke stoffen kunnen voorkomen. Want al die stoffen veroorzaken ontstekingen in het lichaam. En dan hopen we dat het lichaam de ruimte krijgt om de stoffen die in de vaccins zaten op eigen kracht op te ruimen. Het pijnlijke is dat als de kinderen door allerlei maatregelen uiteindelijk een stuk beter zijn geworden, de eigen kinderarts niet wil weten hoe dit komt. Niet één wilde hierover in gesprek gaan met de ouders als die er iets over wilden vertellen.

 

Het hele interview met Dr. Palevsky kun je hier zien.

Als je 33 overwegingen wilt lezen om maar liever niet te vaccineren koop dan het boek Hé Dokter, word wakker! Of bestel het bij de bieb.

Klassiek homeopaten hebbenervaring met het ontgiften van vaccinaties. Op www.nvkh.nl vind je een klassiek homeopaat bij jou in de buurt.

 

 

www.drpalevsky.com

donderdag, 05 februari 2015 09:09

Melk moet, vlees is kracht en 1+1=138

Vlees mevrouwAls kind al had ik een afkeer van vlees, maar ik moest altijd een stukje proberen. Want, daar zou ik groot en sterk van worden. Melk en kaas lustte ik ook niet en van eieren ging ik over mijn nek.

Toen ik een jaar of zeven was, beloofde mijn vader dat we in de stad naar de "lichtjes" zouden gaan kijken als ik een hapje ei zou nemen. Die "lichtjes" waren de versierde straten en etalages in de binnenstad van Den Haag, vlak voor Sinterklaas. Heel verleidelijk voor een jochie dat had gehoord dat er in de etalage van V&D een bewegende Sinterklaas stond met allemaal - ook bewegende - Pieten er omheen. Dus nam ik, met alle moed die ik in mij had, een heel klein hapje. Ik wist vervolgens niet hoe snel ik naar de keuken moest rennen om het in de gootsteen weer uit te spugen. Maar goed, ik had mijn best gedaan, dus ik heb die Sinterklaas in de etalage gezien.
De donkere nacht in, achterop de solex bij mijn vader, met zijn lange zwarte leren "motor"jas. Solex

Mijn ouders waren niettemin aardig wanhopig over mijn afkeer van vlees en zuivel, want hoe kon ik nou toch ooit groot en sterk worden zonder deze ontzettend belangrijke voedingsstoffen? Gelukkig voor hen lustte ik wel yoghurt en chocomel. Ook was er nog één vleesachtig ding wat ik wél lekker vond en dat was rookworst. 's Winters stond ik op de vaste donderdag-boerenkool-avond met mijn broers en zussen in de rij om een stukje te bemachtigen als mijn moeder de worst in plakjes ging snijden. Helemaal zonder vlees en zuivelproducten ben ik dus niet opgegroeid.

Maar toen begon de zelf-kwelling. Ik was een jaar of zestien en ik had het in mijn hoofd gehaald dat ik wel in het Nederlands elftal zou kunnen voetballen. Ik was overigens de enige in mijn omgeving die dat vond, maar dat was voor mij niet belangrijk.
Ik zou het allemaal wel bewijzen, alleen, dan moest ik natuurlijk wel in topconditie zijn. En ja, de Melk witte motorreclames hadden mij wel ingeprent: vlees is kracht en melk is de witte motor. Dus dwong ik mijzelf om af en toe vlees te eten en na iedere training 's avonds een glas melk te drinken. Ik deed dat met tegenzin, maar ja, je moet wat over hebben voor je carrière. Niks geworden overigens, maar dat had je wel begrepen...

Een paar jaar later, rond mijn twintigste kreeg ik een vriendinnetje die vegetariër was en hoorde ik voor het eerst dat er van dit soort mensen bestonden en sterker nog, dat ze ook nog gewoon in leven konden blijven. Dat was het definitieve einde van mijn vlees-sprookjestijd. Ik ben daarna nog een jaar of veertig vegetariër geweest en ik was daar wel tevreden mee. Dankzij de introductie van pizza's in Nederland - ja, er was een tijd dat er geen pizza te vinden was in ons land - was ik van kaas gaan houden. Ik werd zelfs een liefhebber. Tot ik helaas vorig jaarSinterklaasetalage al surfend op het internet een video tegenkwam van ene Gary Yourofsky, met de nogal uitsloverige titel "The best speech you will ever hear". Ik zag dat je hem in 39 talen ondertiteld kon zien en dat alleen de Engelse versie al 2,3 miljoen keer bekeken was. Dus ja, toch maar even kijken en... Inderdaad, die man kan wel praten, zeg!
Hij noemt zichzelf activist voor dierenrechten, is bloed-fanatiek en zit zich in de video voor een groep studenten aardig boos te maken. Maar hij is ook grappig en belangrijker nog, hij heeft mijn leven weer een nieuwe draai gegeven. Hij heeft me aan iets herinnerd, wat ik waarschijnlijk als baby in de wieg al wist en wat ik toen wanhopig aan mijn ouders probeerde duidelijk te maken. Op dat moment had ik alleen de woorden nog niet. Maar nu, na de video, begint het me weer steeds duidelijker te worden:  Dieren zijn er vooral om met rust gelaten te worden. Er bestaat geen diervriendelijk vlees, maar - HELLUP - ook geen diervriendelijk stukje kaas of glas melk.

kaas is vaseline

Om een lang verhaal kort te maken, ik ben dus nu "op-weg-naar-vegan". Ik heb nog wat moeite als je een glas wijn met een toostje met boursin voor mijn neus zet of -nog erger - appeltaart met slagroom... Maar ik begin er achter te komen dat er voor alles wel een lekker alternatief is. En er komt steeds meer. Was er tien jaar geleden in Nederland geen vegan-kookboek te krijgen, nu vliegen ze je om de oren. 

En ja, als je dan ook leest dat in culturen die geen dierlijke producten eten, mensen het gezondst zijn en het langste leven, dan kom je er achter dat die hele vlees is kracht en melk is de witte motor campagne, bedacht is voor de economie, niet voor onze gezondheid. Dus, wat zou ons nog tegen houden, helemaal niets, toch? O ja, er is één ding. Onze smaak. Het schijnt dat er zes weken nodig is om af te kicken van een bepaalde smaak en aan een nieuwe te wennen. Is zes weken lang? Tja, als je je adem in moet houden, wel. Of als je op je linkervoet moet gaan staan terwijl je rechter in je nek ligt. Of als je zes weken lang tegelijkertijd onder je voeten en je oksels gekieteld wordt. En als je je van die dingen nou eens een voorstelling probeert te maken, dan zijn we precies waar we wezen moeten: Vergeleken bij die dingen is er niks zo makkelijk als je voeding een beetje anders aan te gaan pakken. Toch nog wat behoefte aan een video-peptalk? Er is een fatsoenlijke versie te vinden op youtube, ook geschikt voor kinderen en een onfatsoenlijke versie, alleen voor volwassenen die niet net gegeten hebben.Yourofsky bijbeltekst

De vleesfoto is onder dwang afgestaan door de Stichting Voorlichtingsbureau Vlees en omstreken in Den Haag, de solex werd ongevraagd ter beschikking gesteld door www.motoplus.nl, de witte motorpechfoto komt van www.veganlife.nl de sinterklaasetalage komt van www.atelierpippilotta.nl de onaangename tekst over kaas staat op www.realcompassionforallanimals.org  en de slotboodschap van Gary Yourofski himself staat op https://www.pinterest.com/dremata/advocates-for-sustainable-life/ 

 

www.pinterest.com/dremata

 

zaterdag, 24 januari 2015 15:02

Oma, het handtasje en de donkere enge man

hijskraan2Waarom is er eigenlijk oorlog? Je kunt zeggen: dat komt door hebzucht en egoïsme. En dan heb je gelijk. Bijvoorbeeld als twee partijen allebei hetzelfde stuk land willen hebben. Dan ontstaat er vooral bij mannen - maar dat is een ander verhaal - een soort Pavlov-effect: "Hebben, hebben, hebben, rijk, rijk, rijk, macht, macht, macht...". Er is de afgelopen 2000 jaar een primitief stuk in ons naar boven gekomen, dat nogal ten koste van andere medemensen is uitgeleefd. Maar omdat het niet cool is om te zeggen dat je egoïstisch bent, probeer je dat gedrag te rechtvaardigen. De ene partij zegt dan bijvoorbeeld: "Ons volk woont hier al 600 jaar. En dan zegt de ander partij: "Nee, hoor, duizend jaar geleden was het land al van ons." Allebei zijn ze overtuigd van zichzelf en ze twijfelen geen seconde aan hun eigen gelijk. 

De oplossing voor dit soort conflicten zag ik een keer in een televisiereclame. Ik weet niet meer waar die reclame over ging, maar het beeld zie ik nog scherp voor me. Een jonge, donkere, gespierde man komt aanrennen, grijpt een oud vrouwtje bij haar handtasje en sleurt haar mee. Een paar tellen heb je de tijd om al je vooroordelen over zwarte en criminele jongeren door je hoofd te laten schieten. Maar dan... De camera zoomt uit. Ineens overzie je het hele tafereel. En je beseft dat de jonge man het oude vrouwtje nog net op tijd heeft weten weg te sleuren voordat ze verpletterd zou worden door een omvallende hijskraan. omaPats, in een paar seconden tijd liggen al je vooroordelen aan diggelen...

Als je dit filmpje begrijpt, voer je geen oorlog meer. Het is daarom het mooiste reclamefilmje dat ik ooit gezien heb. Er wordt een heel diep geheim van het leven onthuld. Dat geheim is: Als je meer wilt zien dan je eigen kleine vertrouwde waarheid, als je iets van de Grote Waarheid wilt snappen, dan moet je afstand nemen. Uitzoomen.

Onze kijk op DE waarheid is erg vertroebeld. Daarom vinden we alles zo onrechtvaardig. Daarom slaan we elkaar de hersens in op deze Aarde. Omdat we vinden dat WIJ gelijk hebben. WIJ zien toch duidelijk wat we zien. WIJ zijn toch niet gek!

Maar als we een zonnebril op hebben, wordt de wereld om ons heen donkerder en als we een roze bril opzetten, kleurt de hele wereld roze.  Allemaal hebben we een of andere bril op. Als we hem met de geboorte al niet op hadden dan wordt ons wel geleerd om hem heel snel op te zetten. Die bril bestaat uit onze overtuigingen. En als we eenmaal met bepaalde overtuigingen zijn opgegroeid, dan is het heel moeilijk om ons voor te stellen dat er ook nog andere manieren zijn om naar de waarheid, naar de wereld om ons heen te kijken. Godsdiensten zijn daar een mooi voorbeeld van. Er zijn honderden godsdiensten op deze wereld. En allemaal zeggen ze dat ze de waarheid verkondigen. Je zou je als enthousiast gelovige op een dag toch eens moeten gaan afvragen hoe dat zit... Want er zijn heel veel mensen die met hun geloof het alleenrecht op God opeisen. God als deel van HUN waarheid. Maar waarom zou een bepaald geloof een claim op God kunnen leggen en de absolute waarheid verkondigen?

handtasje"Omdat wij een boek hebben waar dat in staat!"

"Ja maar, wij hebben ook een boek en daarin staat wat anders."

"Ja maar, ons boek is echter!"
"Ons boek is ouder!"

"Ons boek is dikker!"

"Wij hebben wetenschappelijk aangetoond dat..."

"Maar wij hebben opgravingen gedaan, waaruit blijkt dat..."

Het zou mooi zijn als dat reclamefilmpje nog eens wat vaker werd uitgezonden. En als je weet over welk fimpje ik het heb, laat het me alsjeblieft weten. Ik wil het graag nog eens zien. Misschien wel om er achter te komen dat ik vijftien jaar later de waarheid van het filmpje toch een beetje verdraaid heb?

 

De foto van oma komt van www.kbiri.blogspot.com , het tasje van www.fingerart.blogspot.com  en de omgevallen hijskraan van www.nos.nl
O ja, het verhaaltje komt, een beetje bewerkt, uit het boek "Hé dokter, word wakker!"

bejaarde op handenEr gebeurden afschuwelijke dingen en de minister president zei: "We moeten ons daardoor niet van de wijs laten brengen en gewoon doorgaan met het leven dat we gewend zijn." Daar heeft hij natuurlijk gelijk in. Als je op het goede spoor zit, moet je je door tegenwind niet op de kop laten zitten. Er zit veel waars in die uitspraak - en vooral natuurlijk als je inderdaad op het goede spoor zit. Een tijdje geleden zei hij nog iets opmerkelijks. Toen hem gevraagd werd of hij een toekomstvisie had, dus een kijk op waar we als samenleving naar toe kunnen gaan, zei hij: "Nee, die heb ik niet en die wil ik ook niet hebben." Nu kun je zeggen, dat is lekker "Zen", lekker "in het moment". Maar ik wil je uitdagen om eens vanuit een spirituele manier naar deze twee uitspraken te kijken. Want, ze hebben met elkaar te maken en je kunt er iets belangrijks van leren.

Dolfijn op vinEn laat je nou niet afschrikken door dat woord "spirituele". Wat ik je daar alleen maar mee wil vragen is, om eens een paar stappen achteruit te doen. Of liever nog, ga een keer op een wolkje zitten. Probeer eens om vanaf een grote afstand naar het leven hier op Aarde te kijken. Als je dat doet, ga je namelijk verbanden zien en begin je iets te voelen van de betekenis van het leven. Spiritualiteit is eigenlijk niks anders dan vanuit een ander en hoger perspectief naar ons leven kijken om er de zin van te gaan begrijpen. Niet alleen maar alles vanuit materiële dingen verklaren, zoals de wetenschap doet, maar vanuit een hoger doel. Vanuit het idee dat het leven zin heeft en ergens toe leidt. En wat zie je dan, als je verder kijkt dan een microscoop kan, die alleen maar cellen en atomen ziet? Wat leer je dan over het leven en de dood en de zin van alles?

Als je van een afstandje naar het verschil tussen leven en dood kijkt, dan kom je bij het leven al gauw uit bij woorden als: beweging, ontwikkeling, groei, warmte. Als je aan dood denkt, dan komen er woorden op als onbeweeglijk, stilstand en kou. Je zou dan ook kunnen zeggen, dat hoe meer je je ontwikkelt en hoe meer je groeit en in beweging bent, des te meer je leeft. Die behoefte om te bewegen, te groeien en te ontwikkelen zit in ons allemaal. Maar als je goed oplet, zie je dat er in jezelf en in de mensen om je heen ook een joggen tegenkracht aanwezig is, juist een weerstand om te bewegen. De strijd tussen die twee zit in ieder van ons, maar je kunt hem ook in de maatschappij terugvinden. Er zijn groepen mensen die flexibel zijn, die steeds weer veranderingen en aanpassingen willen voorstellen en er zijn groepen mensen die steeds op de rem staan. Probeer vanuit dat idee maar eens naar de politieke partijen te kijken, daar zie je dat natuurlijk ook terug. Je ziet de strijd terug tussen de milieubeweging en de autolobby, tussen voorstanders van groene energie en fans van kolen- en kernenergie, tussen mensen die democratie willen en dictators, tussen mensen die een dialoog willen en mensen die naar de wapens grijpen. Overal is het verschil te zien tussen mensen die het op de oude manier willen blijven doen en mensen die naar nieuwe wegen zoeken en een nieuwe ontwikkeling willen. Kortom, het is de strijd tussen de oude wereld en de nieuwe wereld, tussen het Vissen- en het Aquarius-tijdperk. Maar zoals gezegd, het is niet een gevecht dat we alleen buiten ons zelf terugvinden. Het is een strijd die ieder van ons zelf ergens diep van binnen uitvecht. Het is de strijd tussen je Hogere Zelf en je Lagere Zelf. Je weet wel, het gevecht tussen goede voornemens, gezonder eten, meer bewegen (!), stoppen met roken en dat soort dingen aan de ene kant, en de luiheid en de weerstand om hiermee echt aan de slag te gaan aan de ander kant. Soms gaat het een hele tijd goed, en dan donder je ineens weer terug en val je terug in je oude gewoontes. Dat geeft allemaal niks - het hoort erbij - maar twee dingen zijn belangrijk. Het eerste is: Je moet de intentie hebben om in beweging te komen, te willen groeien en je te ontwikkelen. Het tweede is: Je moet een doel hebben, zodat je weet waar je eigenlijk naartoe wilt met je ontwikkeling.

kind en beweging

Dus, een minister president mag een heleboel goeie dingen zeggen, maar als hij zegt "Ik heb geen visie op de toekomst", dan is dat vanuit spiritueel standunt gezien niet zo slim. Als je een pad van ontwikkeling en bewustwording wilt volgen, heb je een richting en dus een doel nodig. Anders dool je maar wat rondt op deze Aarde tot je tijd erop zit, zonder echt veel opgeschoten te zijn. En als hij zegt: "We moeten vooral op dezelfde manier verder gaan", dan moet je je nog eens goed achter de oren krabben en je afvragen of dat wel de bedoeling is. Want op dezelfde manier verder gaan is een soort stilstand. Terwijl we echt hard moeten gaan werken aan het nieuwe tijdperk dat voor de deur staat. In jezelf en buiten jezelf. Dat betekent beweging, verandering en ontwikkeling op alle gebieden van het leven: onderwijs, wetenschap, opvoeding, geneeskunde, politiek, rechtsspraak, economie, relaties en ga zo maar door. Dan maken we met elkaar een wereld waar vrijheid niet alleen een feest is voor de "haves" maar ook voor de "have-nots". Sterker nog, dan maken we een heel leuke wereld waarin alleen nog maar "haves" leven. Ga dus niet gewoon op dezelfde manier verder, maar overwin je angst en kom in beweging!

rennen op het strand

 

Foto's van boven naar beneden afkomstig van: www.invorm.biz; www.managementsite.nl; www.menselijk-lichaam.com; www.kind-en-beweging.nl; eigen foto

           

Terror errorEr zijn een heleboel ziektes waar je aan dood kunt gaan en dat is natuurlijk afschuwelijk. Als je hoort dat je zo'n ziekte hebt, is dat zo ongeveer het ergste wat je kan overkomen. Toch ga ik je nu een heel rare vraag stellen: Wat zou je erger vinden, overlijden aan een dodelijke ziekte of zelf iemand dood maken? Waarschijnlijk snap je helemaal niet waar ik nu naar toe wil. Het is ook heel ingewikkeld en daarom heb ik er in "Heel de Gewonde Genezer" 700 bladzijden over vol geschreven. Dat boek gaat over de verschillende soorten ziektes, hoe je steeds zieker kunt worden of hoe je juist beter wordt, en welke ziektes erger of minder erg zijn dan andere. Dat lijkt simpel want iedereen weet dat kanker in het algemeen erger is dan multiple sclerose, m.s in het algemeen erger is dan astma en astma erger is dan misselijkheid

Maar waar het boek over gaat is dat je niet alleen op lichamelijk gebied ziek kan zijn maar ook op psychisch, mentaal en spiritueel gebied. En dat in die volgorde ziekte steeds erger wordt. Dat komt omdat met ieder nieuw niveau van ziek zijn je steeds "minder mens" wordt. 

Dat moet ik natuurlijk even uitleggen. Wel, je weet dat kanker een ernstige ziekte is op lichamelijk niveau. Suïcidale depressie - iemand wil dood omdat hij het leven niet meer ziet zitten - is anders, het is een ernstige ziekte op emotioneel niveau. Dementie - je kunt niet meer nadenken, redeneren, herinneren - is weer anders, het is een ernstige ziekte op mentaal niveau, een ziekte van je verstand dus. Stel je nu eens voor dat je voor je zelf uit één van deze ziektes moet kiezen. De kans dat dementie het eerste afvalt is erg groot. Want je weet dat je dan geen menswaardig bestaan meer lijdt, dat je uiteindelijk als een kasplantje zit weg te kwijnen. Ja, je kunt bijna echt zeggen dat je geen mens meer bent maar een plantje. Dat vinden de meeste mensen het ergste wat je kan overkomen. Wat zou je daarna kiezen? Een suïcidale depressie? Nou geloof me, als je dat een keer hebt meegemaakt, wil je dat nooit meer van je leven. Het is echt heel afschuwelijk om je zo hopeloos en ellendig te voelen dat je dood wil. Dus, en dat is raar, de meeste mensen zouden, als ze tussen deze drie moesten kiezen, waarschijnlijk toch voor kanker kiezen. 

nrcravage

Omdat je dan dus nog volledige mens bent. Je kunt nog praten met je vrienden, je kunt nog dingen ondernemen met je geliefden, je kunt nog genieten van muziek. Oké, je weet dat je misschien nog maar kort te leven hebt, maar in die periode ben je nog wel volwaardig mens. 

En dus... Je kunt een heleboel uitzonderingen bedenken, maar in zijn algemeenheid kun je dus zeggen dat psychische ziektes erger zijn dan lichamelijke ziektes en dat mentale ziektes weer erger zijn dan psychische. Maar, en nu komt het, er is iets wat nog veel erger is! Dat is als je ziek bent op spiritueel niveau. Misschien is dit nieuw voor je en een spirituele ziekte is ook niet iets waarmee je naar de eerste hulp kunt gaan, maar ik zal je vertellen wat ik bedoel. 

Als je een spirituele levenshouding hebt, dan wil dat zeggen dat je gelooft dat er meer is dan wat je om je heen op Aarde ziet gebeuren. Heel in het kort gezegd geloof je dat we allemaal uit dezelfde bron vandaan komen en allemaal ooit weer bij elkaar samen zullen komen. Dat klinkt vaag en als je net iemand voor rotte vis hebt uitgemaakt in het verkeer, geloof je daar misschien niets van. Maar als je weet dat uiteindelijk alles Eén is, dan ga je anders in het leven staan. Je gaat die eikel in het verkeer ook zeker niet om zeep helpen. Want als je anderen vermoordt, maak je niet elleen heel veel kapot in je omgeving, maar je maakt ook veel in jezelf kapot. Uiteindelijk komt alles immers weer bij jezelf terecht. Dat kun je de spirituele Wet van Boomerang noemen. Nou, als je het nieuws af en toe hoort, weet je dat er een mensen zijn die denken dat ze iets moois aan de wereld bijdragen door anderen overhoop te schieten of door zichzelf op te blazen om daarmee anderen te doden en te verminken. 

Als je dat soort afschuwelijke dingen hoort, is je eerste reactie misschien om wraak te nemen en die mensen gevangen te zetten, of zalfs te martelen of te doden. Dat is heel begrijpelijk. Maar op de lange duur wordt de wereld daar niet beter van. 

Omslag Gewonde genezer

De wereld wordt pas beter als we dit soort mensen als ziek gaan beschouwen. Deze mensen zijn namelijk ziek, en ze hebben de allerergste ziekte die er bestaat. Ze zijn namelijk ziek op spiritueel gebied. 

Dat moet ook wel als je zegt in God te geloven en tegelijkertijd alles kapot maakt wat God geschapen heeft. Dan heb je toch iets niet helemaal begrepen. En een kind snapt dat je dan de weg kwijt bent en hulp nodig hebt. Ik begrijp wel dat het nu misschien nog niet de tijd is voor zo'n aanpak. Maar binnen vijftig jaar zullen we dit soort spirituele ziektes al heel vroeg bij onze kinderen opmerken en ze liefdevol gaan behandelen. 

Vind je dat een raar idee? Bedenk dan eens dat we 200 jaar geleden mensen die psychisch of mentaal ziek waren helemaal niet als ziek beschouwden. We wisten toen alleen maar wat een lichamelijke ziekte was. Iemand met een geestelijke handicap of met een psychische stoornis werd in een hok opgesloten of gebruikt als kermisattractie. Dat we nu mensen met psychische en geestelijke ziektes liefdevol behandelen, komt omdat we ons ontwikkeld hebben als mensen. En die ontwikkeling gaat, zeker weten, verder. Als je niet al te oud bent, ga jij de tijd nog meemaken dat we niet meer over criminelen, moordenaars of terroristen praten, maar over patiënten. En we zullen ze liefdevol helpen om hun leven weer op de rails te krijgen. Wil je hier meer over weten, dan is "Heel de Gewonde Genezer" een boek voor jou.

 

(Het plaatje van de verwoesting komt van www.nrc.nl  en de cartoon over terrorisme is met toestemming overgenomen van van www.alatoerka.nl, waarvoor onze dank!)

vrijdag, 02 januari 2015 18:46

Wat ga jij dit jaar met je genen doen?

dna2Ik weet zeker dat nog nooit iemand die vraag aan je gesteld heeft. En weet je waarom niet? Omdat we geleerd hebben dat onze genen dingen zijn die we bij de geboorte hebben meegekregen en die daarna nooit meer veranderen. Je hebt ze gewoon, je kunt er niets aan doen en ze bepalen simpelweg hoe het later met je gezondheid gaat. Je hebt helemaal geen invloed op die ellendige dingen. Ook de specialist zal je dat vertellen als je een of andere erfelijke aandoening hebt: "Niks aan te doen, het zit in je genen! Je hebt gewoon pech gehad." Zo krijgen bijvoorbeeld vrouwen die het "borstkanker-gen" BRCA 1 of 2 hebben geërfd, te horen: "Je hebt 60-80% kans dat je voor je zeventigste verjaardag borstkanker krijgt". Waarna de specialist je uitlegt dat hij desgewenst je borsten preventief alvast wel kan verwijderen. Want: "Zonder borsten kun je geen borstkanker krijgen..." Tja, dat klinkt ongeveer even logisch als: "Zonder hoofd kun je geen migraine krijgen, dus laten we alvast maar even..."
Maar even over die genen. Zoals er over genen gepraat wordt, geeft het je natuurlijk een heel erg machteloos gevoel! Maar hoe machteloos zijn we eigenlijk? Nou, dat valt nogal mee. Sterker nog, die hele genetica-wetenschap - waarin je toekomst zo een beetje vaststaat - wordt op het moment heel snel achterhaald. Of eigenlijk moet ik zeggen: genetica is maar een stukje van het hele verhaal. En dat komt doordat er in de jaren negentig van de vorige eeuw een nieuwe tak van wetenschap is opgekomen: de epi-genetica. En het woordje "epi" voor genetica zet onze wereld zo'n beetje op zijn kop. Als je dat kleine griekse woordje vrij vertaalt, dan betekent het zo iets als "er is nog veel meer hoor, dan alleen de genetica die we kennen". Ofwel: je hebt misschien genen met bepaalde eigenschappen, maar of je die eigenschappen ook werkelijk krijgt is nog helemaal niet zo zeker. Ik geef je een heel simpel voorbeeldje, zodat je begrijpt waar ik het over heb. In je genen staat bijvoorbeeld dat je een wit-roze huidskleur hebt. Maar als je twintig jaar in de tropen hebt geleefd, heb je helemaal geen wit-roze huid maar een heel donkerbruin gebrande kop. Je kunt dus wel een bepaalde genetische aanleg hebben, maar de omstandigheden waaronder je leeft, bepalen pas of die genetische aanleg echt tot uiting komt. We kennen dat al heel lang van negatieve omstandigheden. Ook als je helemaal geen genetische aanleg hebt voor kanker, kunnen omstandigheden als roken, asbest, straling of rood vlees toch kanker veroorzaken. Maar langzaam maar zeker, ontdekken we ook het omgekeerde. We vinden steeds meer dingen waarmee we onze genen juist positief kunnen beïnvloeden. Gezonde voeding, beweging, ja zelfs positieve gedachten kunnen onze cellen zo beïnvloeden dat onze genen zich anders gaan gedragen. Daar zijn spectaculaire dingen over te melden en dat ga ik binnenkort zeker doen. DnaHet aller-aller-belangrijkste van dit alles is, dat de epigenetica ons de kans geeft om de verantwoordelijkheid voor onze gezondheid weer meer in eigen hand nemen. We hebben die verantwoordelijkheid veel te lang aan artsen afgestaan. Vroeger was dat misschien oké, omdat we weinig verstand van medische dingen hadden, maar nu is dat anders. Dat artsen bereid zijn gezonde lichaamsdelen weg te snijden, laat wel zien dat ze de weg een beetje kwijtgeraakt zijn en dat we beter zelf in actie kunnen komen. Want een echte geneeskundige zou in bovenstaand voorbeeld zeggen: "Oké, je hebt misschien 70% kans om borstkanker te krijgen, maar de belangrijkste vraag is: waarom krijgt 30% van de vrouwen dan geen borstkanker? Wat doen die anders? Wat doen die beter? Daar gaan we naar kijken! Laten we dus je hele levenswijze op zo'n manier gaan aanpassen dat die borstkankerveroorzakende genen van jou worden uitgeschakeld en geen kans meer hebben."
En dat is precies wat we met NewWorldBooks willen bereiken: Niet meer angstig achter de feiten aanlopen maar actief werken aan gezondheid en geluk. Als ik je dus aan het begin van 2015 een gelukkig nieuw jaar wens, wens ik je toe dat je steeds minder vanuit angst gaat leven en steeds meer vertrouwen begint te krijgen in de geneeskracht van je eigen lichaam, hoe ziek je op dit moment misschien ook bent. Gezondheid!

vrijdag, 19 december 2014 00:00

Waarom duur doen als het goedkoop kan?

eicel en zaadcellenEen van de meest uitgebreide lange termijn studies die ooit over vruchtbaarheid is uitgevoerd, werd in Groot Brittannië gedaan. 367 paren (654 individuen) werden gedurende een periode van drie jaar gevolgd. De deelnemers varieerden in leeftijd van 22 tot 45 jaar en de gemiddelde leeftijd was 35. Meer dan een derde van de paren had soms al wel tien jaar problemen met hun vruchtbaarheid, 59 procent had problemen met zwanger worden en 38 procent had één tot vijf miskramen gehad. Het onderzoek hield in dat de deelnemers hun voedingsgewoonten aanpasten. Niet meer en niet minder. Het lijkt een te simpele aanpak van het probleem, maar na de driejarige onderzoeksperiode waren de resultaten ongelooflijk spectaculair.

  • 89 procent van de paren had een baby, waaronder de 81 procent die in het verleden onvruchtbaar waren.
  • Er vonden tijdens de hele proefperiode geen miskramen, vroeggeboorten, perinatale sterfte of geboorteafwijkingen plaats. Uitgaande van de gemiddelde statistieken voor een groep van deze omvang, zouden er 92 miskramen, 11 geboorteafwijkingen en 5 doodgeboren kinderen moeten zijn, maar er was er dus niet één.

In Nederland woedt een discussie over de kosten van de onvruchtbaarheidsbehandelingen. Zo'n 1 op de 40 pasgeboren baby’s is een zogeheten reageerbuisbaby. De moeders van deze kinderen hebben een zogenaamde ivf-behandeling ondergaan, ook wel reageerbuisbevruchting genoemd. Zo'n behandeling kost ongeveer 3.000 euro per keer en elk jaar krijgen zo’n 8.000 vrouwen in Nederland deze behandeling.  Dat kost dus 24 miljoen euro. Met de andere onvruchtbaarheidsbehandelingen erbij zijn we in het totaal jaarlijks zo'n 50 miljoen euro kwijt. petrischaaltje 

Er wordt dus 50 miljoen euro per jaar besteed aan pogingen om op een geforceerde manier kinderen geboren te laten worden.  En dat terwijl het simpel aanpassen van de voeding dus veel en veel beter werkt! Is het misschien een idee om voor 1% van die 50 miljoen euro - dat is 500.000 euro - een heleboel mooie foldertjes te laten drukken om daarmee de huisartsen en de vrouwen die graag zwanger willen worden voor te lichten over de beste aanpak van de verminderde vruchtbaarheid? Of houden we niet van eenvoudige en effectieve oplossingen?

In het boek "Hoe word ik zwanger?!" van Claudia Spahr, dat 19 maart a.s. wordt gepresenteerd, lees je hier veel meer over!